CMYK - zestaw podstawowych kolorów w subtraktywnym modelu barw. W wyniku ich mieszania można otrzymać teoretycznie każdą inną barwę. Model CMYK wykorzystuje absorpcję światła przez farbę naniesioną na papier. Gdy białe światło pada na farby półprzeźroczyste, część jego widma jest absorbowana. Kolor, który nie został zaabsorbowany, odbija się i wraca do oka. Teoretycznie połączenie czystych pigmentów niebieskozielonego, purpurowego i żółtego powinno tworzyć czerń absorbującą wszystkie kolory. Ponieważ wszystkie farby do drukarek zawierają zanieczyszczenia, po połączeniu trzech wymienionych farb otrzymuje się w rzeczywistości kolor brudnobrązowy. Musi on być uzupełniony czarną farbą (K zamiast B, które mogłoby się kojarzyć z blue - niebieskim), by dawać prawdziwą czerń. Ten model kolorów polega na połączeniu czterech podstawowych barw: Cyan (cyjan), Magenta (purpurowy), Yellow (żółty), blacK (czarny). CMYK jest wykorzystywany przez profesjonalistów podczas przygotowywania materiałów do druku.

DPI - W grafice rastrowej (bitmapy) liczba punktów na długości cala; skrót od ang.: dots per inch (punktów na cal) określająca rozdzielczość grafik bitmapowych. W druku offsetowym stosuje się zazwyczaj rozdzielczość 300 dpi. W druku wielkoformatowym od 20-30 dpi przy bardzo dużych realizacjach do maksymalnie 150 dpi przwydrukach niewielkich. W grafice internetowej stosuje się rozdzielczość 72 dpi.

SPAD (bleed) - Spad drukarski jest terminem poligraficznym określającym zadrukowany obszar (najczęściej wąski pasek) arkusza, który zostaje odrzucony w wyniku cięcia.

Przy drukach w których tło jest zadrukowywane kolorem, lub też elementy grafiki dochodzą do krawędzi projektu, uwzględnienie w projekcie spadów staje się koniecznością. Dzieje się tak z powodu niedokładności urządzeń introligatorskich - gilotyn i krajarek, których dokładność cięcia jest różna. W związku z tym, wszystkie barwne obszary dochodzące do marginesu dokumentu muszą zostać rozszerzone, aby wychodziły poza jego brzeg na szerokość 3-5mm, w zależności od dokładności sprzętu introligatorskiego i specyfiki procesów drukarskich występujących w poszczególnych drukarniach.

Zawsze należy zaznaczyć w projekcie linie cięcia, lub podać wielkość spadów. Jest to niezwykle istotna wiadomość dla drukarni, która w innym przypadku może nieprawidłowo ustalić linie cięcia. Większość programów graficznych przeznaczonych do DTP, wykonuje takie znaczniki sama, jeżeli oczywiście sprecyzowane zostaną wielkości spadów. Jeżeli jednak znaczniki robionę są ręcznie pamiętać należy, że z oczywistych powodów, linie cięcia poziome i pionowe nie mogą się z soba stykać i oddalone powinny być od punktu w którym się krzyżują o wielkość wyznaczoną na spad. W przeciwnym razie po cięciu ich części mogą pozostać na wydruku, niepotrzebnie go szpecąc.